Al Hoceima

Gegroeid als een Spaanse residentie

MAROKKO STEDEN & KASBAH'S
AL HOCEIMA

Al Hoceima is een kuststad in de regio Taza-Al Hoceima-Taounate van Marokko. In tegenstelling tot Agadir lokt Al Hoceima zonnenkloppers in een beschutte baai langs de Middellandse Zee bij het centrale deel van het Rifgebergte, dat gerekend wordt tot de Atlas.
De stad zelf werd op een rotsberg 50 meter boven de kustlijn gebouwd. Zij is één van de zeldzame badsteden langs de Middellandse Zee omdat de Rif de kust rotsachtig maakte. Het is een recente stad.
Zij begon pas te groeien in 1925 na haar stichting door de in Pamplona geboren José Sanjurjo Sacanell (1872-1936). De Spanjaard gaf de stad zijn naam 'Villa de Sanjurjo' en lokale bewoners spreken soms nog over 'Vila'.
Spanjaarden spreken nu over Alhucemas. In 1925 groeide de woonkern bij de 'Playa Quemado', waar toen vrijwel uitsluitend Spaanse families woonden. De stadsnaam veranderde al in 1936 tot Al Khozama, de naam van een geliefde plant op het eilandje Nekor. Daarvan werd Al Hoceima afgeleid.
Sanjurjo was één van de samenzweerders in het initiatief van de fascistische generaal Francisco Franco Bahamonde om op 17 juli 1936 de Spaanse Burgeroorlog te ontkenen tegen de democratisch verkozen (linkse) regering van Spanje.
Drie dagen na het begin van de vijandelijkheden kwam hij om bij een vliegtuigongeval. Sanjurjo was eerder een bevelhebber in de Spaanse enclaves van Ceuta en Melilla, diende in de Westelijke Sahara en streed in de Grote Rif Oorlog (1921-1926).
Na de Marokkaanse onafhankelijkheid versliep de ontwikkeling van de stad veel sneller. De meeste ingezetenen waren toen Riffijnen, die eveneens toefden in Nador, Aknoul en Berkane. Tussen 1921 en 1926 lagen zij onder leiding van guerrillaleider Mohammed Abdelkrim El Khattabi (ook gekend als Moulay Mohend - 1882-1963) aan de basis van de kort levende Rif Republiek (Dawlat al-Jumhuriyya ar-Rifiyya).

Mohammed Abdelkrim El Khattabi, die in het nabijgelegen Ajdir geboren werd, wou zijn volk zowel van de Fransen als van de Spanjaarden bevrijden. Aanvankelijk lukte dat, maar beide naties bundelden hun legers en in 1925 landden meer dan 200.000 Spaanse en Franse militairen, onder leiding van maarschalk Henri Philippe Pétain in de Baai van Al Hoceima.
De Riffijnen, die gerekend worden tot het Berbervolk, telden 30.000 strijders. Fransen en Spanjaarden 750.000. El Khattabi moest de overmacht erkennen en werd gedeporteerd naar het eiland Reunion waar hij echter wist te ontsnappen. Hij vluchtte naar Caïro en stierf nadien in de hoofdstad van Egypte. Hij werd daar begraven.
Al dat krijgsgeweld en de opstandigheid van de Riffijnen leidden ertoe dat Al Hoceima niet geliefd was bij de overheid. Het duurde tot de troonsbestijging van de jonge Mohammed VI eer dit veranderde. Hij bedacht de stad met belangrijke projecten en er kwam ook een snelweg.
Op 24 februari 2004 werd de stad echter getroffen door een zware aardbeving met een kracht van 6,7 op de Schaal van Richter. Het epicentrum lang bij Aït-Kamra. De beving werd gevoeld tot in Gibraltar, Fès, Taza, Tanger en Rabat. Het gebied ligt op een breuklijn van de tectonische Afrikaanse plaat die langzaam onder Europa schuiven zal.
Meer dan 600 bewoners verloren het leven. Op 26 mei 1994 was de stad ook al een keer getroffen. Dat leidde tot het vertrek van velen, onder meer naar Nederland en België. Al Hoceima is nu, mede door de aardbevingen een moderne stad geworden. Historische gebouwen zijn er niet, maar de stranden zijn parels. Zes kilometer verder ligt ook Sfiah met een zwart zandstrand.
Al Hoceima is nu met 450.000 bewoners een provinciale hoofdstad en leeft vooral van de visvangst en het groeiende toerisme.
Bij Al Hoceima ligt het nog altjd door Spanjaarden bezette Peñon de Velez de la Gomera. Het doet dienst als militaire basis en gevangenis, maar was tijdens de 17 de eeuw een berucht Turks piratennest. Duikers kunnen in de kustwateren de elders zeldzame rode koraal bewonderen.
Andere belangrijke woonkernen van het Rif gebied zijn: Tanger, Tetouan, Chefchaouen, Ceuta, Melilla, Nador, Al Hoceima, Azghenghan, Selwan, Ajdir, Tawrirt, Taza, en El Jebha. Ceuta en Melilla zijn nog altijd in Spaanse handen.

ALHUCEMAS(Spaans)
CIUDAD DE ALHUCEMAS(Spaans)

INDEX

INTRODUCTIE

STEDEN

GESCHIEDENIS

NATUUR

MENSEN

SOCIETY

GASTRONOMIE

EXTERNE LINKS