Kenitra & Mehdiya

Een rivierhaven met Amerikaanse oorlogstoeristen

MAROKKO STEDEN & KASBAH'S
KENITRA & MEHDIYA

Kenitra is de hoofdstad van de gelijknamige provincie én van de regio Gharb-Chrarda-Béni Hssen in Marokko. Ook Ouezzane ligt in deze regio. Tot 1912 was het slechts een noordwestelijk gelegen kasbah.
Toen het land een protectoraat van Frankrijk was geworden, bouwde gouverneur, en nadien maarschalk, Louis Hubert Gonzalve Lyautey (1854-1934) haar uit tot een stad. Hij besloot hiertoe nadat op 17 april 1912 tijdens een revolte in Fès 24 Fransen waren gedood. Door de uitbouw van Kenitra wilde Liautay die al 5 jaar in noordelijk Marokko het bevel voerde, een betere controle verwerven.
Hij liet met de middelen, die er waren, een haven aanleggen en een spoorlijn bouwen tussen Salé en Fès. Zo ontstond de eerste en enige rivierhaven van Marokko. De Atlantische oceaan ligt op 13 kilometer. Mehdiya is de strandplaats voor de bewoners van Kenitra.
De agglomeratie huisvest meer dan 900.000 bewoners en de stad ligt bij de 458 kilometer lange Sebou rivier die in de Atlas ontspringt en zo via Meknès haar weg vindt naar de Atlantische oceaan. Kenitra ligt langs de weg Rabat-Tanger.
Na de onafhankelijkheid in 1956 werd Port Lyautey omgedoopt tot Kenitra. De oorspronkelijke kasbah naam was Knitra (Kleine Brug). Knitra is Al-Qonaitirah in het Arabisch.
De haven werd nadien verder uitgebouwd en tijdens Wereldoorlog II kwam de Amerikaanse destroyer USS Dallas er Rangers afzetten, die het militaire vliegveld veroverden op het (Duits gezinde) Franse Vichy-regime van maarschalk Pétain.
Na de jaren zestig ging de basis metmondjesmaat over in Marokkaanse handen. In 1977 werd zij officieel overgedragen, maar de laatste Amerikaanse militair vertrok slechts in 1991. Kenitra is historische stad en evenmin een echte toeristenbestemming, hoewel het er krioelt van nachtclubs. Er is ook prostitutie.

Mehdiya versterking

Mehdiya, Thymiaterion, Thamusida, Banasa
Mehdiya is de badstad voor de bewoners van Kenitra. Zij behoort niet bij de topbestemmingen voor strandtoerisme en is een 'resort' waar weinig of niets te beleven valt. Het strand is lang en de plaats is geschikt voor kitesurfers. Mehdiya ligt op 7 kilometer van Kenitra en werd ook Al Madhiya of El Mamora genoemd. Volgens sommige historische bronnen was hier tijdens de 5de eeuw voor onze jaartelling de Carthageense haven 'Thymiaterion' uitgebouwd.
Nadien kwamen zowel de Romeinen als de Vandalen ook hier langs. Havenactiviteiten bij de monding van de Sebou waren er alleszins ten tijde van Abd al-Mu'min (1094-1163) van de Almohaden dynastie, die er 120 schepen liet aanmeren. El Mamora zoals de plek toen heette werd een piratennest tot Spanje de haven inpalmde en herdoopte tot 'San Miguel de Ultramar'.
Zij werden in 1681 verjaagd door sultan Moulay Ismail van de Alavieten dynastie. Hij liet er verschillende gebouwen optrekken, zoals een monumentale toegangspoort, een paleis, een hammam, een gevangenis en een moskee. De haven werd opnieuw een toevluchtsoord voor de zeerovers van de zogeheten Barbary Coast.
De ruïnes van de kasbah van Mehdiya liggen op een heuvel.
Op 10 kilometer van Kenitra, langs de linkeroever van de Sebou, liggen nog schaarse ruïnes van 'Thamusida' (nadien Sidi Ali Ben Ahmed). Hier stond aanvankelijk een nederzetting met lemen gebouwen van het toenmalige rijk van Mauritania, die nadien veroverd werd door de Romeinen.
Gevonden amforen tonen aan dat de Romeinen Thamusida als haven gebruikten en als garnizoensstad. Er werden sporen gevonden van een tempel en thermale baden. De stad heeft alvast bestaan tot het einde van de 3de eeuw. Sporen van een latere bewoning of activiteiten zijn niet aangetroffen.
Zowat 17 kilometer stroomopwaarts van de Sebou ligt het dorp Sidi Ali bou Jenoun waar in de oudheid een Romeinse nederzetting 'Banasa' (later Colonia Aurelia genoemd) moet hebben geleefd. Opgravingen hebben ook de vroegere aanwezigheid aangetoond van Feniciërs. Ook deze nederzetting verdween in de 3de eeuw.

PAGINA INDEX

INDEX

INTRODUCTIE

STEDEN

GESCHIEDENIS

NATUUR

MENSEN

SOCIETY

GASTRONOMIE

EXTERNE LINKS